AI is geen aparte wereld, het hoort gewoon bij het werk dat wij verzekeren
Er hangt veel spanning rond AI, terwijl het in de praktijk vaak minder uitzonderlijk is dan het lijkt. Wij verzekeren een specifiek deel van de technologiesector, met producten die aansluiten op wat IT-bedrijven dagelijks doen. En AI maakt daar inmiddels gewoon deel van uit. Of het nu gaat om tools, chats, berekeningen of analyses die werk ondersteunen, versnellen of optimaliseren: het valt binnen hun normale activiteiten. Daarom sluiten wij AI-gebruik niet uit.
Voor ons begint de beoordeling vaak bij contractuele aansprakelijkheid. Die dekking is expliciet opgenomen in onze polis. Contractuele aansprakelijkheid gaat over een tekortkoming in het nakomen van afspraken: iets wordt niet geleverd, onvolledig uitgevoerd of niet zorgvuldig genoeg gedaan. Als daarbij AI wordt gebruikt, blijft dat onderdeel van de werkzaamheden van de klant. We maken dus geen onderscheid puur op basis van het feit dat AI een rol speelde.
Waar sommige verzekeraars sterk werken met het begrip ‘fout’ als trigger voor dekking, kiezen wij voor een praktischere benadering. In de IT-praktijk is het vaak complex om exact aan te wijzen waar een fout is ontstaan. Als AI betrokken is, wordt dat alleen maar ingewikkelder: welke output was onjuist, waar zat de oorzaak, en hoe toon je dat aan? Dat legt een zware bewijslast bij klanten.
Door contractuele aansprakelijkheid als uitgangspunt te nemen, hoeft die discussie niet centraal te staan. Het gaat om de vraag of er sprake is van een tekortkoming binnen de contractuele relatie, niet om het exact lokaliseren van een ‘fout’ of het aanwijzen van AI als oorzaak. Dat geeft adviseurs meer duidelijkheid en vermindert de bewijsdruk voor klanten.
Naast contractuele kwesties kunnen er ook andere risico’s spelen waarbij AI een rol heeft, zoals mogelijke inbreuken op intellectuele eigendomsrechten. Denk aan situaties waarin AI-output onbedoeld gebruikmaakt van beschermd materiaal of gepatenteerde elementen. Dat zijn risico’s die zich in de praktijk kunnen voordoen en die we meenemen in onze beoordeling.
Ook privacy- en reputatierisico’s komen voor. AI kan onjuiste informatie genereren, verkeerde bronnen gebruiken of conclusies trekken die later niet blijken te kloppen. Als die informatie wordt gebruikt in advies of communicatie, kan dat leiden tot claims op het gebied van privacy, smaad of reputatieschade. Niet door kwade opzet, maar door onjuiste of onvolledige input.
De kern blijft: AI is voor ons geen aparte risicocategorie. Het staat niet los van het werk van technologiebedrijven, maar maakt er onderdeel van uit.